Firmowy e-mail, laptop i karta wejściowa na B2B – czy PIP uzna współpracownika za pracownika?

„Nasz współpracownik zatrudniony na B2B ma adres e-mail w domenie firmy. Czy to oznacza, że PIP może uznać go za pracownika?” – jest to pytanie, które po 8 lipca 2026 r. pada notorycznie. 

Sam firmowy e-mail nie oznacza stosunku pracy. Tak samo jak firmowy laptop, karta wejściowa do biura czy dostęp do wewnętrznych systemów. Obecność na imprezie integracyjnej również o tym nie przesądza. 

Wyobraźmy sobie zewnętrznego handlowca, który kontaktuje się z klientami spółki.

Adres e-mail:  jan.kowalski@firma.pl

Jest to uzasadnione potrzebą zapewnienia spójnej komunikacji z klientami, bezpieczeństwem informacji czy też organizacją dostępu do systemów.

Podobnie może być z konsultantem IT, project managerem czy innym specjalistą świadczącym usługi na rzecz przedsiębiorcy.

Sam adres e-mail z domeną spółki, nie świadczy o tym, że mamy do czynienia ze stosunkiem pracy.

Problem zaczyna się wtedy kiedy o wykonywaniu umowy o pracę świadczą też inne elementy.

Załóżmy, że Jan Kowalski: ma e-mail jan.kowalski@firma.pl, otrzymał firmowego laptopa i telefon, znajduje się w strukturze organizacyjnej spółki, ma przełożonego (który weryfikuje i nadzoruje realizację obowiązków), wykonuje jego bieżące polecenia, świadczy usługi od poniedziałku do piątku od 8:00 do 16:00, musi zgłaszać nieobecności i nie może powierzyć wykonania swoich obowiązków innej osobie.

Wtedy ten firmowy e-mail nie ma już żadnego znaczenia. Należy wziąć pod uwagę cały model współpracy. 

Istotne jest, że PIP nie ocenia jednego elementu w oderwaniu od pozostałych.

Przy kwalifikacji stosunku prawnego znaczenie ma całokształt okoliczności jego wykonywania.

Dlatego pojedynczego elementu – e-maila, laptopa, identyfikatora czy nawet miejsca wykonywania usług, nie powinno się traktować jako automatycznego dowodu istnienia stosunku pracy.

Znaczenie może mieć natomiast to, co wszystkie te elementy mówią łącznie o pozycji współpracownika.

• Czy jest samodzielnym przedsiębiorcą świadczącym określone usługi?
• Czy może sam organizować sposób ich wykonania?
• Czy ponosi odpowiedzialność za realizację kontraktu?
• Czy może świadczyć usługi dla innych swoich klientów?
• Czy też został faktycznie włączony w strukturę organizacyjną firmy i wykonuje pracę pod kierownictwem innych osób?

Podsumowując, jeżeli model B2B jest prawidłowy, korzystanie z infrastruktury kontrahenta może wynikać ze zwykłych potrzeb biznesowych.

Jeżeli natomiast współpraca w praktyce odpowiada stosunkowi pracy, zmiana adresu z @firma.pl na Gmail również tego problemu nie rozwiąże.